Στέλιος Καζαντζίδης

Ο Στέλιος Καζαντζίδης (1931-2001) ήταν Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής. Συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους τραγουδιστές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού.

Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1931 στη Χαλάστρα Θεσσαλονίκης και πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου 2001 στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών. Μητέρα του ήταν η Γεσθημανή (Χατζίδαινα) που καταγόταν από την Αλάγια της νοτιοδυτικής Μικράς Ασίας. Ο πατέρας του Χαράλαμπος χτίστης στο επάγγελμα ήταν στα χρόνια της κατοχής ενεργός στην Εθνική Αντίσταση, οργανώθηκε στις τάξεις του ΕΛΑΣ και δούλεψε για την Επιμελητεία του Αντάρτη (ΕΤΑ). Στα χρόνια του εμφυλίου δολοφονήθηκε από παρακρατικούς αντικομμουνιστές. Ο έφηβος Καζαντζίδης αναγκάζεται να κάνει πολλές δουλειές για να βγάλει το μεροκάματο. Δουλεύει σε εργοστάσια, υφαντουργεία, πουλάει τσιγάρα και κρύο νερό σε κεντρικά σημεία της πρωτεύουσας. 

Ο πρώτος άνθρωπος που εκτίμησε τη φωνή του ήταν κάποιο αφεντικό του, που καθώς τον άκουσε την ώρα της δουλειάς, του χάρισε μια κιθάρα. Δάσκαλος του Καζαντζίδη υπήρξε ο Στέλιος Χρυσίνης, ένας τυφλός συνθέτης.

Στα 1952, ο Καζαντζίδης κάνει το δισκογραφικό ντεμπούτο του με ένα τραγούδι του Απόστολου Καλδάρα. Το τραγούδι αυτό έφερε τον τίτλο "Για μπάνιο πάω". Ήταν ένα τραγούδι γραμμένο για τον καύσωνα που επικρατούσε εκείνο το καλοκαίρι στην πρωτεύουσα. Ο δίσκος δεν πούλησε γιατί μιμήθηκε τη φωνή του Πρόδρομου Τσαουσάκη και η καριέρα του Στέλιου Καζαντζίδη θα έσβηνε πριν καλά καλά αρχίσει. Αυτός που αντιλήφθηκε τις δυνατότητες της φωνής του Καζαντζίδη ήταν ο συνθέτης Γιάννης Παπαϊωάννου. Το τραγούδι του Οι βαλίτσες γίνεται μεγάλη επιτυχία και το φαινόμενο Καζαντζίδης αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά.

Τον Οκτώβρη του 1965, Καζαντζίδης, Μαρινέλλα και ο Μανώλης Αγγελόπουλος προετοιμάζουν συναυλίες, που τελικά δε θα πραγματοποιηθούν, αφού λίγους μήνες αργότερα ο Καζαντζίδης πήρε τη μεγάλη απόφαση να σταματήσει τις ζωντανές εμφανίσεις σε κέντρα. Αιτία είναι η αποστροφή του για την κατάσταση που επικρατούσε στα νυχτερινά κέντρα. Χαρακτηριστικά η Μαρινέλλα αναφέρει πως μόνο στο μαγαζί που ο Καζαντζίδης δούλευε απαγορευόταν (από τον ίδιο φυσικά) οι τραγουδίστριες να κάθονται στα τραπέζια των εύρωστων οικονομικά πελατών. Η αποχώρηση του Καζαντζίδη από το πάλκο, «...αποτελεί την πιό δραματική μορφή σιωπηλής διαμαρτυρίας απέναντι σε ένα αμείλικτο σύστημα διαπλοκής από νεόπλουτους θαμώνες, αφεντικά της δισκογραφίας και μπράβους της νύχτας...»

Στα τέλη του 1975 έρχεται ο δίσκος "Υπάρχω". Χρήστος Νικολόπουλος και Πυθαγόρας υπογράφουν την αποχώρηση του Στέλιου από τη δισκογραφία για δώδεκα χρόνια. Επιστρέφει το 1987 με το δίσκο (τον τελευταίο στη MINOS) "Ο δρόμος της επιστροφής". Το 1988 απεβίωσε η μητέρα του, Γεσθημανή. Ακολουθεί ο δίσκος "Ελεύθερος" στην Polygram. Οι δίσκοι του γίνονται χρυσοί και πλατινένιοι κάνοντας ρεκόρ πωλήσεων. Τελευταίο τραγούδι που ερμηνεύει λίγους μήνες πριν εισαχθεί στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών (με καρκινώματα στον εγκέφαλο) είναι το "Έρχονται χρόνια δύσκολα" και το δίσκο αυτό, που ήταν και το κύκνειο άσμα του καλλιτέχνη, τον προλογίζει απευθύνοντας χαιρετισμό στους θαυμαστές του.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, τραγούδησε δημιουργίες μεγάλων συνθετών (Άκης Πάνου, Γιάννης Παλαιολόγου, Απόστολος Καλδάρας, Μανώλης Χιώτης, Μίκης Θεοδωράκης, Θοδωρής Δερβενιώτης, Νάκης Πετρίδης[3], Χρήστος Λεοντής, Τάκης Σούκας, Θανάσης Πολυκανδριώτης, Μπάμπης Μπακάλης, Χρήστος Νικολόπουλος, Γιώργος Μητσάκης, Βασίλης Τσιτσάνης, Σταύρος Ξαρχάκος, Μάνος Λοΐζος, Γιάννης Παπαϊωάννου, Γιώργος Ζαμπέτας κα) και στιχουργών (Κώστας Βίρβος, Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, Τάσος Λειβαδίτης, Δημήτρης Χριστοδούλου, Λευτέρης Παπαδόπουλος, Πυθαγόρας, Σώτια Τσώτου, Χρήστος Κολοκοτρώνης,Ευάγγελος Ατραΐδης, Βάντα Κουτσοκώστα, Νίκος Λούκας, Λευτέρης Χαψιάδης, Χαράλαμπος Βασιλειάδης (ΤΣΑΝΤΑΣ) κα).

Έφυγε από τη ζωή, στις 14 Σεπτεμβρίου 2001, σε ηλικία 70 ετών, μετά από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο.

 

Πηγή: https://el.wikipedia.org

Τίτλος Τραγουδιού Συνθέτης Στιχουργός Έτος
Φεύγω, θα ξενιτευτώ Δερβενιώτης Θόδωρος Κώστας Βίρβος 1955
Αφήνω γειά Ζαμπέτας Γιώργος Κώστας Βίρβος 1955
Απόκληρος της κοινωνίας Στέλιος Καζαντζίδης Κώστας Βίρβος 1955
Μη με κλαίτε Δερβενιώτης Θόδωρος Κώστας Βίρβος 1955
Έφυγες και πού μ΄ αφήνεις ( Ένα γράμμα στο κατώφλι ) Χιώτης Μανώλης Χ. Κολοκοτρώνης & Κ. Βίρβ 1955
Γειτονιά μου αγαπημένη Δερβενιώτης Θόδωρος Κώστας Βίρβος 1956
Δίχως μάνα και πατέρα Μπακάλης Μπάμπης Κώστας Βίρβος 1956
Ντόρτια και δυάρες Στέλιος Καζαντζίδης Κώστας Βίρβος 1957
Άνοιξε, μάνα, άνοιξε Χρήστος Κολοκοτρώνης Κώστας Βίρβος 1958
Βροντούν οι πόρτες οι βαριές Δερβενιώτης Θόδωρος Κώστας Βίρβος 1961
Κωνσταντινούπολις Δερβενιώτης Θόδωρος Κώστας Βίρβος 1961
Στις φάμπρικες της Γερμανίας ( Στον Καναδά στη Βραζιλία ) Δερβενιώτης Θόδωρος Κώστας Βίρβος 1961
Απ΄ τους φίλους κάνε πέρα Στέλιος Καζαντζίδης Κώστας Βίρβος 1961
Δε με θαμπώνουν οι ουρανοξύστες Δερβενιώτης Θόδωρος Κώστας Βίρβος 1962
Της νύχτας ο διαβάτης Δερβενιώτης Θόδωρος Κώστας Βίρβος 1963
Τα τελευταία τα σκαλιά Δερβενιώτης Θόδωρος Κώστας Βίρβος 1963
Δε θέλω να μου δέσετε τα μάτια Στέλιος Καζαντζίδης Κώστας Βίρβος 1964
Ένας ξύλινος σταυρός Χρήστος Λεόντης Κώστας Βίρβος 1964
Το τραγούδι της ειρήνης Χρήστος Λεόντης Κώστας Βίρβος 1964
Καταχνιά Χρήστος Λεόντης Κώστας Βίρβος 1964
Η σελίδα βρίσκεται ακόμη σε στάδιο ανάπτυξης. Μας συγχωρείτε για τυχόν λάθη ή παραλέιψεις.